[ سوره فصلت ‹ 41 › : آيات 37 تا 39 ] وَ مِنْ آياتِه اللَّيْلُ وَالنَّهارُ وَالشَّمْسُ وَالْقَمَرُ لا تَسْجُدُوا لِلشَّمْسِ وَلا لِلْقَمَرِ وَاسْجُدُوا لِلَّه الَّذِي خَلَقَهُنَّ إِنْ كُنْتُمْ إِيَّاه تَعْبُدُونَ ‹ 37 › فَإِنِ اسْتَكْبَرُوا فَالَّذِينَ عِنْدَ رَبِّكَ يُسَبِّحُونَ لَه بِاللَّيْلِ وَالنَّهارِ وَهُمْ لا يَسْأَمُونَ ‹ 38 › وَمِنْ آياتِه أَنَّكَ تَرَى الأَرْضَ خاشِعَةً فَإِذا أَنْزَلْنا عَلَيْهَا الْماءَ اهْتَزَّتْ وَرَبَتْ إِنَّ الَّذِي أَحْياها لَمُحْيِ الْمَوْتى إِنَّه عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ‹ 39 › ترجمه : 37 - از نشانه‌هاى او شب و روز و خورشيد و ماه است ، براى خورشيد و ماه سجده نكنيد ، براى خدايى كه آفريننده آنهاست سجده كنيد ، اگر مىخواهيد او را عبادت نمائيد . 38 - هر گاه ( از عبادت پروردگار ) تكبر كنند كسانى كه نزد پروردگار تواند شب و روز براى او تسبيح مىگويند ، و خسته نمىشوند . 39 - از آيات او اين است كه زمين را خشك و خاضع مىبينى ، اما هنگامى كه آب بر آن